Τίνα Ρεϊζη: Βάζοντας τάξη στο χάος

Είναι εντυπωσιακό πως μια ιστορία μπορεί να εμπνεύσει τέτοια διαφορετικότητα! Δημιουργοί από τον χώρο των οπτικών τεχνών τίμησαν με την συμμετοχή τους το ΣΦΥΡΙΓΜΑ, σε μια προσπάθεια που στόχο έχει την παρουσίαση μιας transmedia εμπειρίας στο κοινό, ασυνήθιστη για την Ελληνική κινηματογραφική σκηνή. Και αυτό διότι δεν βλέπουμε μια ταινία σαν μια εμπειρία που "σβήνει" μετά την προβολή της, αλλά σαν ένα γεγονός, μια πράξη που μπορεί να δώσει το έναυσμα για καλλιτεχνικό διάλογο και ουσιαστική κουβέντα. Έτσι νιώθουμε πως θα έπρεπε να λειτουργεί το σινεμά!

Σε αυτό το άρθρο συναντούμε την φωτογράφο, Τίνα Ρεϊζη.


Πως έμαθες για το πρότζεκτ και γιατί αποφάσισες να συμμετέχεις;
Τυχαία, από το ανοιχτό κάλεσμα της δημιουργικής ομάδας. Μου άρεσε το θέμα όπως επίσης και η επιθυμία των παιδιών για μια πολυμορφική εικαστική διάδραση.

Τι σε ιντρίγκαρε στο θέμα;
Το θέμα αυτό καθεαυτό (παραδοσιακά, λαϊκά στοιχεία σε σύγχρονη γλώσσα) όπως και μια κουβέντα με το σκηνοθέτη της ταινίας (Θανάση Πρωτάτο), ο οποίος με άφησε απόλυτα ελεύθερη να πω τη δική μου ιστορία, με έναυσμα τη δική του. Χτύπησε νεύρο! 



Πως το δούλεψες μεσα στο μυαλο σου;
Όπως πάντα: βάζοντας τάξη στο χάος! Συνήθως οι ιδέες έρχονται ταυτόχρονα και κάθε φορά πρέπει να αποφασίσω ποιες είναι οι λιγότερο αφηρημένες (και περισσότερο σχετικές με το εκάστοτε θέμα). Δοκίμασα κάποια πράγματα, αλλά από σεβασμό στα παιδιά, κατέληξα σε αυτές τις δύο εικόνες (τα όρια τα έθεσα μόνη μου).Η Φωτογραφία για εμένα είναι ξεκάθαρα η γλώσσα μου, αλλά πάντα όπως την έχω εγώ στο μυαλό μου. Πειραματική προσέγγιση, όχι καταγραφική. Εικονοποίηση σκέψης, όχι αντιγραφή έτοιμων εικόνων.

Τι θέλεις να πεις στο κοινό μέσα από το έργο σου;
Ιδανικά, ο θεατής διαβάζει στην εικόνα ό,τι θέλει, χωρίς ανάλυση, διαισθητικά κι αυθόρμητα. Γίνεται μέρος της, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζει την αρχική ιδέα/κίνητρο. Αυτόματα δημιουργείται ένα νέο έργο του οποίου ο θεατής γίνεται κομμάτι.


Η ιδέα της συνεργασίας πολλών μορφών τέχνης, πολλές κουλτούρες, συμμέτοχες από όλο τον κόσμο, μια κοινή ιστορία.
Δημιουργική και εναλλακτική! Σε συνεργασίες αυτού του τύπου, συνήθως καλείσαι να ακολουθήσεις μια πολύ συγκεκριμένη (και, κυρίως, ελεγχόμενη) γραμμή και η δημιουργικότητα αναπόφευκτα περνάει σε δεύτερη μοίρα. Στην περίπτωση του ΣΦΥΡΙΓΜΑΤΟΣ, κληθήκαμε με εφαλτήριο την ταινία να δημιουργήσουμε μία παράλληλη ή και (γιατί όχι) μια νέα περιγραφή/εξιστόρηση της αρχικής ιδέας.

Γιατί να έρθει στην έκθεση κάποιος;
Για να δει διαφορετικές εκδοχές κι ερμηνείες μιας ιστορίας. Το ερέθισμα ήταν κοινό. Ωστόσο, θέλω να πιστεύω ότι ο καθένας από εμάς έχει να πει κάτι μοναδικό.


Η Τίνα Ρεϊζη σπούδασε Εφαρμοσμένες Τέχνες (Φωτογραφία και Αρχιτεκτονικό Σχέδιο) στην Αθήνα, όπου ζει κι εργάζεται. Στόχος της το πείραμα. Πείραμα φωτός, σύνθεσης, αφήγησης. Συνδυάζει παραδοσιακές και ψηφιακές μορφές δημιουργίας, ψάχνοντας τρόπους  να τις συνδυάσει ώστε να προκύψει μια νέα, ή πολλές διαφορετικές. Το αποτέλεσμα, οπτικές ιστορίες σε γλώσσα άλλοτε άμεση και σαφή κι άλλοτε συμβολική και αφαιρετική.